إنفلق

فَانْفَلَقَ فَکَانَ کُلُّ فِرْق «انفلق» از مادّه «فَلْق» (بر وزن فرق) به معناى شکافته شدن است; و «فِرق» (بر وزن رزق) از مادّه «فَرْق» (بر وزن حلق) به معناى جدا شدن است. به تعبیر دیگر (به گونه اى که «راغب» در «مفردات» مى گوید) فرقِ «فلق» و «فرق» این است که اولى اشاره به شکافتن مى کند و دومى جدا شدن; و لذا «فرقه» و «فرق» به قطعه یا جماعتى گفته مى شود که از بقیه جدا گردد.(34)