إِشْمَأَزَّت

وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ «اِشْمَأَزَّت»ازماده «اشمئزاز» به معناى «گرفتگى و تنفّر» از چیزى است. «وَحْدَهُ» منصوب است به عنوان حال، یا مفعول مطلق.(9)