إِعجام، أعجَمِىّ

إِلَیْهِ أَعْجَمِی «اِعجام» و «عُجْمَة» از مادّه «عجم»، در اصل به معناى ابهام است و «أَعْجَمِى» به کسى گفته مى شود که در بیان او نقصى باشد; خواه عرب باشد یا غیر عرب. و از آنجا که عرب ها اطلاعات ناقص از بیان غیر داشتند، دیگران را عجم خطاب مى کردند. بنابراین این واژه به معناى عدم فصاحت و ابهام در سخن است. و «عجم» را به غیر عرب مى گویند چرا که زبان آنها را به خوبى نمى فهمند; و «أَعْجَم» به کسى گفته مى شود که مطالب را خوب اداء نمى کند (خواه عرب باشد، یا غیر عرب). بنابراین واژه «أَعْجَمِى» همان «أَعْجَم» است که، با یاء نسبت توأم شده است.(6)