إِفْتَرى

فَقَدِ افْتَرى إِثْماً «اِفْتَرى» از مادّه «فَرْى» (بر وزن فرد) در اصل به معناى قطع کردن است و از آنجا که اگر بخشى از چیز سالمى را قطع کنند، فاسد و خراب مى شود، در معناى هر کار خلاف و از جمله شرک، دروغ و تهمت استعمال مى شود.(5)