إِمّا

إِمّا یَأْتِیَنَّکُمْ رُسُلٌ «إِمّا» در اصل مرکب از «إِنْ» و «مَا» بوده است که «إِنْ» حرف شرط است و «مَا» براى تأکید شرط آمده است.(3)