إِنَابه

دَعَوْا رَبَّهُمْ مُّنیبینَ إِلَیْهِ «إِنَابه» از مادّه «نوب» به معناى بازگشت مکرّر به چیزى است; و اشاره لطیفى به این معنا مى باشد که پایه و اساس در فطرت انسان، توحید و خداپرستى است، و شرک امر عارضى است که وقتى از آن قطع امید مى کند خواه ناخواه به سوى ایمان و توحید بازمى گردد.(2)