إِنَاث

مِنْ دُونِهِ إِلاّ إِنَاثاً «إِنَاث» جمع «اُنثى» از مادّه «اَنـَث» (بر وزن ادب) به معناى موجود نرم و قابل انعطاف است; و لذا هنگامى که آهن در آتش نرم شود، عرب مى گوید: «أَنَثَ الْحَدِیْدُ» و اگر به جنس زن، اناث و مؤنث گفته مى شود، به خاطر آن است که جنس لطیف تر و انعطاف پذیرترى است. ولى بعضى از مفسران معتقدند که قرآن در اینجا اشاره به بت هاى معروف قبائل عرب مى کند که هر کدام براى خود بتى انتخاب کرده، اسم مؤنثى را بر آن نهاده بودند.(3)