إِیلاف

لاِیلافِ قُرَیْش «إِیلاف» مصدر است، به معناى الفت بخشیدن; و «الفت» به معناى اجتماع توأم با انسجام و انس و التیام است. و این که بعضى «ایلاف» را به «مؤالفت و عهد و پیمان» تفسیر کرده اند، نه تناسبى با این واژه دارد، که مصدر باب افعال است، و نه با محتواى آیات این سوره.(10)