ابابیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابابیل . [ اَ ] (ع ص، اِ) ج ِ اِبال و اِباله و اَباله و ابّیل و ابّول و ایبال . و نیز گفته اند این کلمه جمعی است بی واحد. دسته های پراکنده . گروههای متفرق . دسته دسته . گروه گروه . ♦ طیر ابابیل ؛ گله های مرغان . جفاله جفاله . ابوعبیده گوید واحد آن ابیل است و ابوجعفر رواسی بر آن است که واحد ابابیل ابول باشد. (المزهر). ◄ در تداول فارسی، پرستو. پرستوک . خطاف . چلچله . پیلوایه . پلستک . پالوانه . حاجی حاجی . بادخورک . بالوایه . دالپوز : اضعف مرغان ابابیل است و او پیل را بدْرید و نپْذیرد رفو. مولوی . ♦ مثل ابابیل ؛ سخت کم خور.