اباض
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ.) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- ریسمانی که به وسیلة آن خردة دست شتر بربندند تا دست از زمین برداشته دارد، بند.<BR>۳- نام رگی است در پای.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) [ ع. ] (اِ.) ۱- ریسمانی که به وسیله آن خرده دست شتر بربندند تا دست از زمین برداشته دارد، بند. ۳- نام رگی است در پای.
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
اباض . [ اِ ] (ع اِ) رسنی که بدان خرده ٔ دست شتر بر عضد بندند تا دست از زمین برداشته دارد. بند. ◄ نام رگی در پای .
اباض . [ اُ ] (اِخ ) نام قریه ای بعرض یمامه و خرمابنان ِ آنجا بلندتر از آن دیگر جایها است و جنگ خالدبن ولید با مسیلمه بدانجای بود.
اباض . [ اُ ] (ع اِ) بیخ انگدان . بیخ انجدان .
فرهنگ واژگان سره
رگ ران