اباضیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اباضیه . [ اِ ضی ی َ ] (اِخ ) فرقه ای از خوارج منسوب به عبداﷲبن اباض و آنان مخالفین خود را از اهل قبله کافر شمرند و گویند مرتکب کبیره موحد است لکن مؤمن نیست، و حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام و بیشتر صحابه را کافر خوانند.