ابان بن عثمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابان بن عثمان . [ اَ ن ِ ن ِ ع ُ ] (اِخ ) ابن عفان . کنیت او ابوسعید است . از ام عمر و دختر جندب بن عمر الدوسی . ودر جنگ جمل با عایشه بوده است و بزمان عبدالملک هفت سال حکومت مدینه داشته و در ٨٦ هَ .ق . درگذشته است .و او از طبقه ٔ اولی از تابعین و صاحب قرائتی است .
ابان بن عثمان . [ اَ ن ِ ن ِ ع ُ ] (اِخ ) ابن یحیی بن زکریای لؤلؤی بجلی، معروف به ابان احمر. صاحب کتاب مغازی در سیرت رسول اکرم . وفات او در حدود ٢٠٠ هَ .ق . بوده است .