ابتذال
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ) [ ع. ] ۱- (مص م.) بسیار به کار بردن چیزی تا اندازهای که از ارزش آن بکاهد. ۲- (اِمص.) بی ارزشی، پستی.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ) [ ع. ] ۱- (مص م.) بسیار به کار بردن چیزی تا اندازهای که از ارزش آن بکاهد. ۲- (اِمص.) بی ارزشی، پستی.