ابح

ابح . [ اَ ب َح ح ] (ع ص، اِ) آنکه در آواز بح بح کند. مرد گلوگرفته ٔ گران آواز. ◄ دینار. ◄ فربه . ◄ چوب سطبر. ◄ تیر قمار.

ابح . [ اَ ب َح ح ] (اِخ ) حسن بن ابراهیم، معاصر مأمون خلیفه . او کتاب الاختیارات را در احکام نجوم برای مأمون نوشته و نیز کتاب المطر و کتاب الموالید از اوست .

ابح . [ اَ ب َح ح ] (اِخ ) نام شاعری هذلی .