ابخر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابخر. [ اَ خ َ ] (ع ص ) گنده دهان . گنده دهن .آنکه دهان بدبوی دارد. مؤنث : بَخْراء : پیر سگانی که چو شیر ابخرند گرگ صفت ناف غزالان خورند. نظامی . چو شیران ابخر و شیرویه نامش . نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابخر. [ اَ خ َ ] (ع ص ) گنده دهان . گنده دهن .آنکه دهان بدبوی دارد. مؤنث : بَخْراء : پیر سگانی که چو شیر ابخرند گرگ صفت ناف غزالان خورند. نظامی . چو شیران ابخر و شیرویه نامش . نظامی .