ابدان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابدان . [ اَ ب َ ] (ص مرکب ) مخفف آبادان . معمور. ◄ (اِ مرکب ) مخفف آبدان . گوی که آب باران در آن گرد آید. غدیر.
ابدان . [ اَ ] (اِ) دودمان . تبار. خاندان . ◄ (ص ) سزاوار. مستحق . و بعض فرهنگها این کلمه را با ذال معجمه ضبط کرده اند. و هر دو صورت به تأیید شواهد محتاج است .
ابدان . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ بَدن . تن ها.