ابراج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابراج . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ بُرج : رایهای تو در آفاق مصالح بدُرُست سعدهائی است که در انجم و در ابراج است . مسعودسعد. چون بیک شب مه بُرد ابراج را از چه منکر میشوی معراج را. مولوی .
ابراج . [ اَ ] (ع ص، اِ) ج ِ بَرَج . خوبرویان .
ابراج . [ اِ ] (ع مص ) برج ساختن .