ابراهیم آباد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابراهیم آباد. [ اِ ] (اِخ ) نام قصبه ای در شمال غربی هندوستان در ناحیه ٔ اوده از ولایت برانیکی بر ساحل رود کومتی یکی از آبراهه های گنگ .مردم آن ٣٠٩٥ تن و بازاری بزرگ برای حبوبات دارد.
ابراهیم آباد. [ اِ ] (اِخ ) نام عده ای کثیر از قراء ایران و از جمله نام قریه ای معروف به بلوک مشک آباد و لاخور. ◄ نام محلی کنار راه قم و سلطان آباد عراق، میان گردنه ٔ چشمه و شهسواران در ٢٤٦٩٠٠گزی تهران، دارای شعبه ٔ پست . ◄ نام محلی کنار راه شاهرود و نیشابور میان میامی و زیدر در ٤٨٥٠٠٠ گزی تهران . ◄ نام محلی کنار جاده ٔ سیرجان و بندرعباس، میان احمدآباد و حسین آباد در ١١٩١٦٠٠ گزی تهران . ◄ نام محلی کنار راه شاهرود و نیشابور میان همت آباد و بزقوچان در ٧٧٦١٠٠ گزی تهران . ◄ نام محلی کنار راه شیراز به بوشهر میان باباحاجی و فیروزآباد در ٧٢٠٠٠ گزی شیراز. ◄ نام مرکز خره ٔ قهاب رستاق از ولایت سمنان و دامغان و آن به ابراهیم آباد هفت تنان مشهور است .