ابراهیم علوی

ابراهیم علوی . [اِ م ِ ع َ ل َ ] (اِخ ) ابن محمدبن یحیی بن عبداﷲبن محمدبن عمربن علی بن ابی طالب علیه السلام، ملقب به صوفی . به سال ٢٥١ هَ .ق . در صعید مصر ظهور کرده شهر اسنا را بتصرف آورد. ابن طولون برای دفع او لشکر فرستاد و ابراهیم پس از یکی دو محاربه مغلوب و منهزم گردید. در سال ٢٥٩ باز به صعید بازگشت و اشمونین را مسخر ساخت . این بار نیز در مقابل عساکر ابن طولون تاب مقاومت نیاورد و از بحر احمر گذشته به مکه ٔ مکرمه رفت . والی مکه او را گرفته نزد ابن طولون به مصر فرستاد. چندی بدانجا محبوس بود و از آن پس رها شده به مدینه هجرت کرد و بدانجا درگذشت .

ابراهیم علوی . [ اِ م ِ ع َ ل َ ] (اِخ ) رجوع به ابراهیم بن عبداﷲبن حسن بن علی شود.