ابعاط

ابعاط. [ اِ ] (ع مص ) گریختن . ◄ از حد درگذشتن و غلو کردن در نادانی و کار زشت . ◄ لایعنی گفتن . ◄ مکلف شدن کسی بدانچه بالای طاقت اوست . ◄ دور رفتن ستور بچرا.