ابق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابق . [ اَ ] (ع مص ) گریختن .
ابق . [ اَ ب َ ] (ع اِ) کنب . قنب . کنف . نوعی از کتان یا پوست قنب . ◄ رسن که از پوست کنف بود. (مهذب الاسماء). ◄ (مص ) گریختن بنده بی خوف و رنجی، پنهان شدن او سپس بجائی رفتن .
ابق . [ اُب ْ ب َ ] (ع ص، اِ) ج ِ اَبوق و آبق .