ابقاء
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ) [ ع. ] (مص م.)<BR>۱- باقی گذاشتن ؛ به جای ماندن چیزی را، زنده داشتن.<BR>۲- رعایت، مرحمت کردن.<BR>۳- اصلاح کردن میان قومی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ) [ ع. ] (مص م.) ۱- باقی گذاشتن ؛ به جای ماندن چیزی را، زنده داشتن. ۲- رعایت، مرحمت کردن. ۳- اصلاح کردن میان قومی.