ابقر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ قَ) (اِ.) شوره.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ قَ) (اِ.) شوره.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابقر. [ اَ ق َ ] (اِ) شوره . ربع درهم آن تا دو درهم با شکر جهت احتباس بول نافع و از خواص آن سرد کردن آب است بعمل مخصوص که آب را در ظرفی از روی توتیا کرده در آب شوره بجنبانند و ابقر جزء اعظم بارود است .