ابقع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابقع. [ اَ ق َ ] (ع ص، اِ)پیسه . ابرص . سیاه و سپید. کلاغ پیسه . کلاغ سیاه و سپید. زاغ پیسه . (زمخشری ). زاغ دورنگ . ◄ اسب پیسه را نیز گویند. (مهذب الاسماء). ◄ هر مرغ که سیاه و سپید باشد. ◄ جانور سیاه وسپید. ◄ و ابقع از مرغان و سگان بمنزله ٔابلق باشد از خیل : غراب ابقع؛ کلاغ پیسه . ج، بُقع.