ابلس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابلس . [ اَ ب ُل ْ ل ُ ] (اِخ ) مردی که پولس در انجیل بدو سلام میفرستد و مصفای در مسیح میخواند و بر حسب روایات عیسوی اسقف ازمیر یا هرقله (ارقلیه، دمشقی ) بوده است . ◄ نام مردی از یهود اهل اسکندریه که کیش عیسوی گرفت و در سال ٥٤ م . به افسس آمده اظهار ایمان کرد.