ابله گونه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ لَ. نِ) (ص مر.) ساده لوح، پخمه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ لَ. نِ) (ص مر.) ساده لوح، پخمه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابله گونه . [ اَ ل َه ْ ن َ/ ن ِ ] (ص مرکب ) ساده لوح . خُلَک : این فرخ مردی بود صائن و عفیف ولیکن پاره ای ابله گونه . (تاریخ بخارا).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی