ابن الجنید
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن الجنید. [ اِ نُل ْ ج ُ ن َ] (اِخ ) یکی از بزرگان اصحاب شافعی . (ابن الندیم ).
ابن الجنید. [ اِ نُل ْ ج ُ ن َ ] (اِخ ) او راست کتاب الامثال، راجع بقرآن . (ابن الندیم ).
ابن الجنید. [ اِ نُل ْ ج ُ ن َ ] (اِخ ) رجوع به اهوازی ابن الجنید ابوالحسن القاضی شود.