ابن الغریق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن الغریق . [ اِ نُل ْ ؟ ] (اِخ ) ابوالحسین محمدبن علی بن عبداﷲبن عبدالصمدبن المهتدی باﷲ. امام محدثین بغداد بزمان خویش، از خاندان خلفای عباسی . متصف بزهد و تقوی، چنانکه او را راهب بنی العباس گفتندی . او به نودوپنج سالگی در ٤٦٥ هَ .ق . درگذشته است .