ابن بعثط

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ابن بعثط. [ اِ ن ُ ب ُ ث ُ ] (ع ص مرکب، اِمرکب ) ماهر و داننده ٔ چیزی . رجوع به ابن بجده شود.