ابن حرام

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ابن حرام . [ اِ ن ُ ح َ ] (ع اِ مرکب ) سَلا. (تاج العروس ). یارَک . (منتهی الارب ). و آن پرده و پوستی است بر روی جنین برکشیده .