ابن حسام خوسفی | رباعیات | رباعی شماره ۱۹

لاله به کرشمه بر چمن می‌خندد در باغ شقایق و سمن می‌خندد در خنده بین که با تنگدلی همچون لب آن تنگ دهن می‌خندد