ابن حسام خوسفی | رباعیات | رباعی شماره ۴۶

آن سنبل‌تر چو بر لب آب آید گل را ز بنفشه زار او تاب آید با روی تو خورشید برابر می‌شد زلفت به طرفداری مهتاب آید