ابن حسام خوسفی | رباعیات | رباعی شماره ۶۷

بلبل بنشست باز بر منبر گل بگشاد ز هم ورق ورق دفتر گل بر گل ز رخت آیت خوبی می‌خواند جان می‌پرورد از رخ جان پرور گل