ابن حسام خوسفی | رباعیات | رباعی شماره ۶

آن رفته ز چشم و مانده در دل چونست آن شکل ظریف و آن شمایل چونست نرگس بمیان آب خرم باشد آن نرگس آبدار در گل چونست