ابن داود

ابن داود. [ اِ ن ُ وو ] (اِخ ) تقی الدین حسن بن علی بن داود حلی . از بزرگان فقهای شیعه، شاگرد سید ابن طاوس و محقق و ابن جهم . کتاب او در علم رجال معروف است و چنانکه خود او در آن کتاب آورده تولدش در پانزدهم جمادی الأولی سال ٦٤٧ هَ .ق . بوده است . (از روضات ).

ابن داود. [اِ ن ُ وو ] (اِخ ) ابوالحسن محمدبن احمدبن داود قمی .وفات ٣٧٨ هَ .ق . محدث و فقیه شیعی . از قم به بغدادرفته و در آنجا بترویج حدیث پرداخته است . او را تألیفات بسیار است و نام آنها در رجال نجاشی آمده است .