واژه جو

ابن زریق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ابن زریق . [ اِ ن ُ زُ رَ ] (اِخ ) محمدبن علی بن ابراهیم جیزی شافعی . از اوست : کتاب روض العاطر فی تلخیص زیج ابن شاطر. (کشف الظنون ).

ابن زریق . [ اِ ن ُ زُ رَ ] (اِخ ) یحیی بن علی تنوخی، مقری . مولد ٤٢٢ هَ .ق . او را تاریخی است مرتب بر سنین . (از کشف الظنون ).

معنی ابن زریق | واژه جو