ابن سراج

ابن سراج . [ اِ ن ُ س َرْ را ] (اِخ ) ابومحمد جعفربن احمدبن حسین . قاری و حافظ و ادیب و شاعر. صاحب اشعاری نیکوست و او راست : کتاب مصارع العشاق . و از ابوعلی بن شاذان و ابوالقاسم بن شاهین و خلاّ ل و برمکی و جز آنان روایت دارد.

ابن سراج . [ اِ ن ُس َرْ را ] (اِخ ) محمدبن علی بن عبدالرحمن دمشقی صوفی . او در مائه ٔ هشتم هجری میزیسته و کتابی تشویق الارواح و القلوب الی ذکر علام الغیوب داشته که ظاهراً از میان رفته است و جزئی از آن به نام تفّاح الارواح و مفتاح الارباح شامل سرگذشتهای ادبی و اخلاقی موجود است .

ابن سراج . [ اِ ن ُ ؟ ] (اِخ ) قره فضلی محمد، معروف به ابن سراج رومی . صاحب کتاب نخلستان بفارسی که مانند گلستان ساخته . وفات ٩٧٠ هَ .ق . (کشف الظنون ).