ابن عبدالحکم

ابن عبدالحکم . [اِ ن ُ ع َ دِل ْ ح َ ک َ ] (اِخ ) عبدالرحمن بن عبداﷲبن عبدالحکم بن اعین مصری . وفات ٢٥٧ هَ .ق . پدر او رئیس مذهب مالکی در مصر و در ٢١٤ وفات کرده است . عبدالرحمن صاحب ترجمه و برادرانش از دانشمندان عصر خود بودند و چون در مسئله ٔ خلق قرآن با واثق خلیفه ٔ بغداد مخالفت کردند شکنجه و آزار بسیار دیدند. عبدالرحمن را کتابی است موسوم به فتوح مصر و المغرب در هفت بخش و این کتاب مدرک نویسندگان و مورخین است . (ابن خلکان ).

ابن عبدالحکم . [ اِ ن ُ ع َ دِل ْ ح َ ک َ ] (اِخ ) ابومحمد عبداﷲ. فقیه مصری مالکی . او از خود مالک موطاء را استماع کرده و مردی توانگر بوده، هنگامی که شافعی به مصر رفت عبداﷲ هزار دینار بدو بخشید و از سه تن دیگر از موسرین محل نیز دوهزار دینار بستد و بشافعی داد. مولد او ١٥٠ یا ١٥٥ هَ .ق . و وفات ٢٤١.

ابن عبدالحکم . [ اِ ن ُ ع َ دِل ْ ح َک َ ] (اِخ ) ابوعبداﷲ محمدبن عبداﷲبن عبدالحکم بن اعین مصری . فقیه شافعی (١٨٢ -٢٦٨ هَ .ق .). او پسر ابومحمد عبداﷲ و برادر عبدالرحمن بن ابومحمد عبداﷲ است .