ابن عبدالعزیز
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن عبدالعزیز. [ اِ ن ُ ع َ دِل ْ ع َ ] (اِخ ) ابوحفص عمربن عبدالعزیزبن مروان بن حکم . هشتمین خلیفه ٔ اموی . رجوع به عمربن عبدالعزیز شود : یکی از بزرگان اهل تمیز حکایت کند زابن عبدالعزیز. سعدی .
ابن عبدالعزیز. [ اِ ن ُ ع َ دِل ْ ع َ ] (اِخ ) ابوجعفر ادریسی . کاتب ملک کامل سلطان مصر. صاحب کتاب انوار علو الاعلام فی الکشف عن اسرار الاهرام و عبدالقادر بغدادی متوفی بسنه ٔ ١٠٩٤ هَ .ق . آنرا تصحیح کرده . وفات ابوجعفر به سال ٦٢٣ هَ .ق . بوده است .