ابن قالون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن قالون . [ اِ ن ُ ] (اِخ ) ابوعبداﷲ محمدبن یحیی . از رجال دربار بنی حفص بتونس و حاجب ابوبکر حفصی . سپس از جانب ابوتاشفین بتونس شده و به ابراهیم بن شهید پیوسته است و بعد با ابوبکر حفصی ابن شهید از تونس نفی و در ٧٢٨ هَ .ق . کشته شده است .