ابن قرقول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن قرقول . [ اِ ن ُ ق ُ قو ] (اِخ ) ابراهیم بن یوسف بن ابراهیم . مولد او مریه یکی از شهرهای اندلس به سال ٥٠٥. هَ .ق . او راست : کتاب مطالعالانوار و این کتاب بسبک و اسلوب مشارق الانوار قاضی عیاض است . وفات او در سنه ٔ ٥٦٩ بوده است .