ابن قطان

ابن قطان . [ اِ ن ُ ق َطْ طا ] (اِخ ) ابوالحسین احمدبن محمدبغدادی . از فقهای شافعی . او تلمیذ ابن سریج و ابواسحاق مروزی بود و در بغداد تدریس فقه میکرد. وی را چند کتاب در فقه شافعی است . وفات به سال ٣٥٩ هَ .ق .

ابن قطان . [ اِ ن ُ ق َطْطا ] (اِخ ) ابوالقاسم هبةاﷲبن فضل بن قطان . شاعری بغدادی و محدث معاصر حیص بیص . وی مردی مزّاح و خوش محاوره و طبع او مایل به اَهاجی ّ بود و مردم از زبان او در آزار بودند. حکایات و نوادر کثیره از وی منقول است . مولد او به سال ٤٧٧ هَ .ق . و وفات در ٥٥٨ است .

ابن قطان . [ اِ ن ُ ق َطْ طا ] (اِخ ) محمدبن شجاع الانصاری . فقیهی شیعی بمائه ٔ هشتم هجری . فقه از فاضل مقداد فراگرفت . او راست : کتاب معالم الدین فی فقه آل یاسین .