ابن لبانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن لبانه . [ اِ ن ُ ل َب ْ با ن َ ] (اِخ ) ابوالحسن . شاعراندلسی . در نفح الطیب قطعاتی از اشعار او آمده است .
ابن لبانه . [ اِ ن ُ ل َب ْ با ن َ ] (اِخ ) ابوبکر محمدبن عیسی لخمی . ادیب و شاعری اندلسی بدربار معتمدبن عباد. او راست : مناقل الفتنه . نظم السلوک فی وعظ الملوک . سقیطالدرر و لقیطالزهر. وفات او در ٥٠٧ هَ .ق . بجزیره ٔ میورقه بوده است .