ابن متوج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن متوج . [ اِن ُ م ُ ت َوْ وَ ] (اِخ ) احمدبن عبداﷲبن سعیدبن متوج بحرانی . فقیه شیعی، استاد ابن فهد و شاگرد شهید. وفات او در اوائل قرن دهم هجری است .کتاب وسیله در فقه ودو کتاب در تفسیر و رساله ٔ ناسخ و منسوخ و کتاب النهایه از اوست . و اشعاری نیز به زبان عربی داشته است .