ابن مستوفی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن مستوفی . [ اِ ن ُ م ُ ت َ ] (اِخ ) شرف الدین ابوالبرکات مبارک بن احمد اربلی . مورخ، ادیب و شاعر. مولد او به اربل و همانجا پرورش یافت و ملک معظم مظفرالدین فرماندار اربل او را وزارت خویش داد (٦٢٩ هَ .ق .). پس از وفات او آنگاه که مستنصر خلیفه اربل را بتصرف آورد انزوا گزید. و وقتی که مغولان اربل را فتح کردند (٦٣٤) او بموصل هجرت کرد و تا آخر عمر بدانجا ببود. او راست : کتابی در تاریخ اربل در چهار مجلد و خود دیوانی داشته و نیز دیوان متنبی و ابوتمام را در ده جلد شرح کرده است . و صاحب روضات گوید کتاب نصیحةالملوک غزالی را وی از فارسی به عربی ترجمه کرده است . مولد او به سال ٥٦٤ و وفات در ٦٣٧ بوده است .