ابن مقسم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن مقسم . [ اِ ن ُ م ُ ق َس ْ س ِ ] (اِخ ) ابوبکر محمدبن الحسن بن مقسم بن یعقوب عطار. یکی از قراء مدینة السلام . عالم به لغت و شعر و از ثعلب و ابومسلم گچی سماع داشته . وفات او به سال ٣٦٢ هَ . ق . است .از اوست : کتاب الانوار در علم قرآن . کتاب المدخل الی علم الشعر. کتاب احتجاج القرأات . کتاب فی النحو. کتاب المقصور و الممدود. کتاب المذکر و المؤنث . کتاب مجالس ثعلب . (از ابن الندیم ). و برای نام سایر کتب او رجوع به فهرست ابن الندیم و روضات شود. و صاحب روضات گوید او از ابی مسلم کجی و ثعلب روایت دارد و مولداو به سال ٢٦٥ و وفات وی در ٣٥٥ هَ . ق . بوده است .