ابن هرمه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن هرمه . [ اِ ن ُ هََ م َ ] (ع ص مرکب، اِ مرکب ) فرزند بازپسین . ابن عجزه . ته تغاری .
ابن هرمه . [ اِ ن ُ هََ م َ ] (اِخ ) ابراهیم بن علی بن هرمه . شاعر مخضرمی . دیوان او در پانصد ورقه است، و اخبار او و منتخبات شعر او را ابوبکر صولی جرجانی گرد کرده است .
ابن هرمه . [ اِ ن ُ هََ رِ م َ ] (اِخ ) نام یکی از روات است .