ابن همام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن همام . [ اِ ن ُ هَُ ] (اِخ ) کمال الدین محمدبن همام الدین عبدالواحد اسکندری سیواسی . صوفی و فقیه حنفی . او در شهر سیواس و اسکندریه قاضی بود و چندی در مدارس قاهره تدریس کرد و کتبی چند در اصول و غیر آن دارد. مولد او به سال ٧٨٨ هَ . ق . و وفات در ٨٦١ بوده است .