ابن ورقا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن ورقا. [ اِ ن ُ وَ ] (اِخ ) ابوبکر محمدبن عبداﷲبن ورقاء اودنی بخاری . فقیه شافعی . او به نیشابور میزیست و پس از آن به بخارا بازگشت و در آنجا به سال ٣٨٥ هَ . ق . درگذشت .
ابن ورقا. [ اِن ُ وَ ] (اِخ ) جعفربن محمد شیبانی . ادیب و شاعر. مولد او بسامره در ٢٩٢ هَ . ق . بوده است، و از دست مقتدر خلیفه مناصب چندی داشته و او را با سیف الدوله ٔ حمدانی مراسلات و مشاعراتیست . وفات او در ٣٥٢ بوده است .