ابن کنان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن کنان . [ اِ ن ُ ک َن ْ نا ] (اِخ ) محمدبن عیسی بن محمودبن کنان . مورخ و ادیب دمشقی، در نیمه ٔ اول مائه ٔ دوازدهم هجری . او راست : الحوادث الیومیه فی تاریخ احدعشرو الف و مئة شامل تاریخی که از ١١١١ هَ .ق . شروع وبسنه ٔ ١١٣٤ ختم میشود. الاکتفا فی ذکر مصطلح الملوک و الخلفا. مختصر حیوةالحیوان للدمیری . کتاب البیان والصراحة فی تلخیص کتاب الملاحه و کتاب الملاحه ریاض الدین غزی عامری راست . کتاب حدائق الیاسمین فی ذکر قوانین الخلفا و السلاطین . المواکب الاسلامیه فی الممالک و المحاسن الشامیه . تاریخ معاهدالعلم فی دمشق . الالمام فی ما یتعلق بالحیوان من الاحکام . وفات وی ١١٥٣ بوده است .